Brief aan het thuisfront (15 april 2019)

Heyhey,

Eergisteren ben ik Denemarken binnen gereden. Er werden mij de shelters aangeraden ( http://udinaturen.dk/facilitet/Brdr–Jepsen-I-S/15045 ) gratis plekken voor fietsers en trekkers. Met de auto of camper kun je er vaak niet geraken.
Voor de eerste keer op mijn reis had ik geen slaapplek gevonden, dus dat kwam verrassend goed uit.

Een echt zomerse overnachting wordt het niet want dankzij een strak oostenwindje ligt de gevoelstemperatuur hier rond het vriespunt – ook tijdens het fietsen.
Shelter bij Esbjerg, Denemarken
Om mijn basis Deens op te bouwen wou ik in dit gelukkige scandinavenlandje couchsurfing of warm showers gebruiken. Helaas werkt het dezer dagen niet zo goed. Zouden de Denen iets minder ontvankelijk zijn? Mij lijkt de vakantie de hindernis. Want couchsurfers zijn mensen die graag reizen, en wat doe je als een vakantie zich opdringt?
Ook voor afgelopen nacht heb ik de couchsurfers van Esbjerg gebombardeerd, met maar een halve oplossing. Ik wou 2 dagen Esbjerg doen, niet omdat het zo’n charmerende stad is, maar omdat mijn benen wat op leken te geraken. De enige optie was bij iemand blijven die ’s anderendaags om 7u op reis vertrok. Ik kan veel aan, maar 2 keer in een week vóór 7 uur opstaan… er zijn grenzen!
Dus dan na een vuile schnitzel met frieten en wazige groenten uit de populairste fast food tent ‘Alladin Grillen’; en een pint in een duistere pub met 3 schotten die meer dan 2 benen nodig hadden om nog overeind te blijven- en er over nadachten me een lege cabine aan boord aan te bieden, maar ze geraakten niet voorbij de veiligheidsmaatregelen-, fietste ik dan naar zo’n shelter, de gps achterna.
Zo’n shelter bereik je via een bosweggetje, dat al wat ongemakkelijk lijkt met de fiets – zeker als de zon al onder de horizon is gezakt-, dat vervolgens nog wat smaller wordt en hobbeliger. Om aan te komen bij een prachtig kampement. Een 4tal shelters, overdekte picnicktafel en deftig toilet op een veldje ernaast. Deze keer dus geen putje graven.
Shelter bij Tonder, Denemarken
Over mijn passage door Duitsland kan ik kort zijn: vriendelijke mensen, vele polders en onnoemelijk slechte fietspaden. Vaak snelheid ingebonden naar 10km/u.
Gisteren heb ik het verbruik eens bekeken. Voor een 100 km ( dat doe ik dagelijks) zit ik aan 24Ah ( A*V=watt) dus 24*48=1152 watt. Mijn batterij is 16Ah / 768watt/u. Tussen 11u & 15u, laadt hij meer dan ik kan fietsen. Dus voordien en erna moet ik wat opletten, meestal fiets ik aan minimum vermogen. Dus het feit dat ik bijna dubbel verbruik van mijn batterij, kan alleen maar aangeven dat het zonne-systeem prima werkt. Nu heb ik ruim 1200 km gereden.
Denemarken blijkt – Groenland niet meegerekend- niet zo groot te zijn. Mijn volgende update zou wel eens uit land nr 5 kunnen zijn…
Røjklit Havn
Langzaam begin ik de schaal van mijn ‘projectje’ te vatten. Ondanks dat én dankzij dat besef, heb ik er nóg meer zin in.
Groetjes
B

Een gedachte over “Brief aan het thuisfront (15 april 2019)

  1. Ik kijk er naar uit, jou verslag is erg boeiend en leuk om te lezen
    Nog veel plezier,en hou het veilig!
    Grt,je overbuur👍

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s