Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?

( was al eerder gepost, maar blijkbaar verdwenen🤔)

Eerder…

Ik zit nu aan mijn vijfde land ( Zweden), en ik ken geen Zweeds en ben hier slechts één keer geweest. En dat was een citytrip in Stockholm… in het verkeerde seizoen…. Toch wordt je hier én telkens in de vorige landen zo goed geholpen.

Ik heb nu reeds twee maal een breuk gehad aan het frame van mijn trailer en eigenlijk leken het telkens ‘einde-van-de-reis’-situaties. Toch lukte het telkens heel snel -met hulp die vaak verbazend dichtbij was-, om het probleem op te lossen en enkele uren later weer en route te zijn.

De droom van de eenzame fietser

Misschien komt die hulpvaardigheid en gastvrijheid uit een wens die heel diep in heel veel mensen schuilt, de wens om het gewoon af te bollen. De meeste mensen hebben een soort nieuwsgierigheid naar het gevoel dat zo’n eenzame fietser ervaart. ‘Jaloers’ heb ik ook al vaak horen vallen, al lijkt me dat zo’n negatief woord. Ik kan de zaak natuurlijk vereenvoudigen en zeggen dat het enige wat je nodig hebt om te vertrekken, enkel wat lef is, want voor mijn reis heb je zelfs niet veel geld nodig.

Enkele weken geleden…

Ik kwam onlangs een minder vastberaden fietser tegen, van pensioenwaardige leeftijd. Hij had net het fietsreizen ontdekt, maar in Barcelona, deze zomer, werd zijn hele hebben en houden gepikt, waardoor hij nu met mondjesmaat zijn hebben en houden weer aan het opbouwen was. Hij had het over zijn uitdaging van het alleen reizen. Ik had daar graag verder met hem over uitgeweid, maar mijn Spaans rijkt niet ver genoeg, dus bleef het gesprek bij het technische. Want hij was waarlijks onder de indruk van mijn fiets. Hij was zelf al op zoek gegaan naar dergelijke systemen, maar was telkens op onwetende fietsenmakers gebotst, die hem vertelden dat wat hij wou, en wat ik deed, onmogelijk is. In zijn levendige ogen zag ik de emoties diep reiken toen hij zag dat waar hij van fantaseerde, ook echt kon gemaakt worden!

We praatten lang en een van zijn misvattingen, die ik wel vaker hoor was, ‘waarom steek je er niet gewoon een dynamo in om je batterij op te laden.

Ik ga hier even technische dingen proberen uitleggen voor mensen die er weinig kaas van hebben gegeten

Hij zag zichzelf al een paar dynamo’s in serie schakelen om zijn batterij bij te laden. En zoals vaak – en zeker in een andere taal- moet ik met handen en voeten uitleggen dat het helaas zo niet werkt. Je kunt niet zomaar enkele dynamo’s installeren en hopen dat de elektriciteit gratis wordt…

Een dynamo? Je weet wel dat rotding aan die je in het donker tegen je voorband klikt om je licht te laten branden.

Of beter, ja het werkt, maar het brengt niks op. Je zult inderdaad je batterij opladen. Maar door die dynamo’s zul je ook veel harder moeten trappen. De energie die je zo denkt op te wekken, komt eigenlijk direct uit je benen. Je zult een volle batterij hebben, maar je zult veel sneller moe zijn. Dus al bij al zul je niet verder geraakt zijn.

Of anders gesteld, ja dat werkt bij mij. Ik heb een elektrische rem, daarbij wordt mijn motor een dynamo wanneer ik mijn rem aantrek. Zo remt mijn motor, en laadt mijn batterij een beetje op. Waarom is die dynamo dan geen goed idee, stel je gebruikt hem enkel bergaf? Wel dat zou werken, maar dat gewicht moet je je wel continu meenemen, ook bergop en op de vlakke stukken.

We praatten meer dan een uur lang, waarna ik voor mezelf kon vaststellen dat mijn Spaans weer opgefrist was!